آن روز که آتش محبت افروخت ..........عاشق روش سوز ز معشوق اموخت
از جانب دوست سر زد این سوز و گداز ... تا در نگرفت شمع ، پروانه نسوخت
رباعی از ابو ظسعید ابوالخیر
آموزگار بد ٬ گفتار را تباه می کند و با بدآموزی خویش خرد زندگی را از اینکه با منش نیک توانگر گردد و ارج و شکوه یابد باز می دارد.
ای مزدا !
تو مارا آموزگار منش نیک باش !
(اوستا:نگارش جلیل دوستخواه ٬ گاتاها ٬ یسنا ٬ هات ۳۲ ٬ بند ۹ )
آن گنبد نورانی مینا اینجاست عشق و سفر و شادی و غمها اینجاست
آرام و روان سوی خدا می آییم والله که آن آخر دنیا اینجاست
دوستمون با عنوان بینام نوشته :
عنوان وبلاگ ایرانی اما محتوای این پست عربی !!!!
از تذکرت ممنون ، اما همونطور که خودت گفتی فقط این پست محتوای عربی داره و در این وبلاگ سعی شده حتیالمقدور از جملات عربی استفاده نشه ! به هر حال من در شهر (اصفهان) در گروهی به نام آذرخش عضوم که یکی از کارهاش پاسداشت زبان پارسیه !
باز هم ممنون !
بدرود ...